အချစ်လို့

ခေါ်တဲ့

ဒီ

ပန်းနုချစ်နှုတ်ခမ်း

ချစ်ကတိတွေ

သူပေး ကိုယ့်

နှလုံးသားက

ယုံစား

အသိ

အတွေ့

နဲ့ဝေးတော့

အကြင်နာပေးကာ

သူလေ

ကစား

ခုတော့

လေ

ဝေးပြီ

စိမ်းကား

အေးစက်မာကျောတဲ့

ကျောက်သားနဲ့

ထုထားသလား

သူ့ရဲ့ရင်ထဲက

ခံစား

ချက်

ရှိရဲ့လား

တစ်ချက်မှ

စောင်းငဲ့မကြည့်/အို

. . . စောင်းငဲ့မကြည့်

သူ့စိမ်းတစ်ယောက်လို

သူ့သဘော

မနှီး

စပ်နိုင်

ဝေးပြီ

စဉ်းစား

ပန်းနု

နှုတ်ခမ်းပေါ်

ချိုလွန်းတဲ့

ပျားရည်

သေစေတဲ့

အဆိပ်သုတ်လို့ ယုယမှုလေး ပေးခဲ့တယ်

ပန်းလေး

တစ်ပွင့်အလား

ကိုယ်အသည်း

ကြွေသွားပြီ

နူးညံ့လှတဲ့

နှလုံးသား ခြေခွဲပြီးတော့

ပြေး

(

အခုထိ

ကိုယ်စွဲတဲ့

ဒီ

ပန်းနု

ချစ်နှုတ်ခမ်း

စိတ်ကူးနဲ့

မျှော်လင့်ချက်နဲ့ နှစ်ကိုယ်

ခွဲတဲ့

အတိတ်လူသား

မိတ္တူအိပ်မက်လေးနဲ့

လေ

အမှတ်မရှိ

လေတဲ့

အသည်း

ချစ်စိတ်

တွေ

ဝေးလေ

များပြား)

(သေစေတဲ့ အဆိပ်သုတ်လို့ ယုယမှုလေး

ပေးခဲ့တယ်

နူးညံ့လှတဲ့ နှလုံးသား ခြေခွဲပြီး

တော့

ပြေး)

(ချစ်စိတ်

တွေ

ဝေးလေ

များပြား)

(ခုတော့

လေ

ဝေးပြီ

စိမ်းကား)