အဖေအမေတွေရဲ့ချွေးစက်လေးတွေနဲ့

ပညာတတ်ကြီးဖြစ်ဖို့ကျောင်းလာတယ်

အင်ဂျင်နီယာကြီးလုပ်မယ် ပရော်ဖက်ဆာကြီးလုပ်မယ် ဒီလိုအော်ပြီး ကျောင်းပြေးတက်လာတယ်

တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ်ကျ

စာတွေလည်းသိပ်မရ

နာမည်လေးကလှ

ကျွန်တော်စာရိတ္တ

လူပျိုပေါက်ကြီးတဖြည်းဖြည်းဖြစ်ချိန်ဝယ်

ဂေမယ်ထင်လို့ ချက်ပြုတ်ဝတ်လာတယ်

မန်စီမှာလည်းပြတယ် ဒိုင်တွေမြို့ ပြီးကွဲတယ် ဘော်ဒါတွေနဲ့ ချိန်းရိုက်တက်လာတယ်

အချုပ်ခန်းထဲက

ပုံစံသုံးမျိုးက

ကျွန်တော်အမြဲလိုရ

ကျွန်တော်စာရိတ္တ

မူးရူးပြီး

ရပ်ကွက်ထဲ လှည့်ပတ်သောင်းကျန်းလို့ဆဲ ရဲစခန်း နဲ့ ရတနာရုံးဘက်ကို

ခဏခဏငါ ချောင်းပေါက် မတက်ရောက်နေခဲ့

ဒေါင်ဆိုင်မှာ

တစ်နေကုန် ထိုင်ကာ

နေညိုပြီ

ဆို ဘုံဆိုင်ကိုသာ ငါဟာခရီးဆက်

နာမည်လေး

လူသလောက် စရိုက်ကျတဲ့ ရပ်ကွက်အမှိုက် တဲ့

အမေ့မျက်ရည် ညှစ်ထုတ်တဲ့

သားမိုက်လို့

အများက ခေါ်လည်း မဟုတ်တာလုပ်နေဆဲ

အိမ်ပြန်ချိန်

သန်းခေါင်ကျော် တွေကို အဖေဟာရင်နာစွာလာကြိုဆို

အလုပ်မရှိ

အကိုင်မရှိ လူတိုင်းကို

မိုက်ကြည့်တွေကြည့်

(Em G Gb Bm) x2

လာမယ်ဆိုပြီး

ပျက်တဲ့မီးလိုပဲ အလိမ်အညာတွေနဲ့ ဇဲမိုက်တက်လာတယ်

ဂျိုကာတွေ လည်း ခိုးတယ် နယ်တကာ လှည့် ပြီး ရှုံး တယ် ကြွယ်တွေပတ်ပြီးသောင်းကျန်းခဲ့တော့လည်း

ထောင်၂နှစ်ကျ

မလိမ္မာတဲ့ကျွန်တော့်ဘဝ

ကြံသလိုကျောက်ထုရ

ကျွန်တော်စာရိတ္တ

ပေါင်းခဲ့တဲ့

အပေါင်းအသင်းများလည်းတချို့ကသေပြီ

တချို့ကတော့

ကားသမားရယ် ပွဲစားရယ် သားမယားတွေနဲ့ ဘဝတွေလှနေခဲ့

ပိုက်စက်တွေခင်းမိတဲ့ငါ့ဘဝဟာ

စုတ်ပြတ်သတ်နေခဲ့

နောင်တများနဲ့

လိမ္မာဖို့

ကြိုးစားရင်းနဲ့ အထဲကထွက်ခဲ့ ဘုရားဟောတဲ့

အနိစ္စရယ်ဒုက္ခရယ်အနတ္တရယ်မမြဲခြင်းတွေသိလာခဲ့

လောကကိုအဆိပ်ခတ်တဲ့အတိတ်ကို

လူအမှိုက်မဖြစ်ချင်ခဲ့

စိတ်အသစ်

လူအသစ် အများနည်းစွာ လမ်းလျှောက်ချင်မိ

ဘုံဆိုင်ပတ်ပြီး

သောင်းကျန်းခဲ့တဲ့

အတိတ်များ

ကော်တွေရှူ

ပြီး လမ်းဘေးအိပ်ခဲ့တာ

ငယ်စဉ်တောင်ကျေး

ကလေးဘဝ

အမှတ်တရတွေက

ဒဏ်ရာတွေများလွန်းလို့

ကိုက်ခဲလိုက်တာ

ဖန်စီဒိုင်းများရဲ့

အဝေးဆီ ဖော်မြူ လာတွေကို

ငါမေ့လိုက်ပြီ

ရာမဆေးပြားများဖုန်းမိ

ကျော်ချင်ချင်တဲ့

စိတ်တွေမရှိ

ရှင်သန်ချိန်နာရီတွေကို

အဖေအမေ

ပျော်ရွှင် အောင် ဂရုစိုက်ချင်မိ

ပိုက်စက်သိမ်းပစ်လိုက်ပြီ.....

ဟေ့