ပြောလိုက်ပါ

ငါဆိုတာက

သတ္တိနည်းတယ်လို့...

မင်းဘေးက

ကြင်နာသူလောက်

အပြစ်မရှိတဲ့သူလို့...

ဘုရားပေးတဲ့

ကံဆိုတာက

ငါ့အတွက်နည်းနေလို့

ကြိုးစားသမျှ

နည်းနည်းပဲရတယ်...

ငါ့ဘဝကမြေဆို

နင်က

မိုးလောက်မြင့်နေလို့

မင်းသောက်တဲ့

ကော်ဖီလိုမျိုး

အမြဲတမ်းခါးနေလို့

လမ်းတစ်ဝက်မရောက်ခင်မှာ နင်က အမျိုးမျိုး အပြစ်ရှာလို့

မင်းထားတဲ့နေရာမှာ နေရစ်ခဲ့တယ်...

ငါအဆင်

ပြေပါတယ်...

ငါ့ဘက်လှည့်မကြည့်နဲ့...

ငါ့မျက်ရည်

ကျနေလည်း

ပြုံးထားပါတယ်...

နင့်

အရမ်းချစ်ရတဲ့သူကို

လက်တွဲ

သိပ်ချစ်တတ်တဲ့

ငါ့ကိုထားခဲ့...

ငါ့ဘဝကနေဆို

နင်က

နေ့ဘက်မထွက်ချင်လို့

နင့်ဘဝ

လသာအောင်

ငါက

မထားပေးနိုင်လို့

လမ်းတစ်ဝက်မရောက်ခင်မှာ နင်က အမျိုးမျိုး အပြစ်ရှာလို့

အလိုက်တသိနဲ့ ငါဟာ ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်...

ငါအဆင်

ပြေပါတယ်...

ငါ့ဘက်လှည့်မကြည့်နဲ့...

ငါ့မျက်ရည်

ကျနေလည်း

ပြုံးထားပါတယ်...

ငါအဆင်

ပြေပါတယ်...

တစ်ခါ

တစ်လေလည်း

ဝမ်းနည်း...

ငါ့မျက်ရည်

စတွေနဲ့

ပြုံးတတ်လာတယ်...

နင့်

အရမ်းချစ်ရတဲ့သူကို

လက်တွဲ

သိပ်ချစ်တတ်တဲ့

ငါ့ကိုထားခဲ့...

နင့်

အရမ်းချစ်ရတဲ့သူကို

လက်တွဲ

သိပ်ချစ်တတ်တဲ့

ငါ့ကို......

ထားခဲ့...