|

|

အချိန်တွေရယ်

မကုန်နိုင်ဘူး

ငါ့ရင်ထဲ

နာကျင်ခြင်းများစွာနဲ့

ပူလောင်ခြောက်သွေ့စေတယ်

နေ့တွေထဲ

ငါတစ်ယောက်တည်း

ညဉ့်သန်းခေါင်ထဲ

ယောင်ယောင်ပြီးလန့်အော်လည်း

ကူညီမှမဲ့နေဆဲ

ငါ

ဒေါသနဲ့ထင်ရာစိုင်း

လိုက်မိတယ်

အပြစ်တွေရဲ့

ဒဏ်က

လူတွေလည်းလက်ရှောင်ကြ

အမှောင်

လောကရဲ့

သန်းခေါင်ယံညဉ့်နက်ထဲက

ကျိန်စာမိသူလား

အခါထပ်ထပ်မှားနေတာ

လွင်ပြင်ကျယ် ဒီခရီးမဆုံးနိုင်လည်း ရေဆာတိုင်းညည်းညူဆဲ

အာခေါင်ခြစ်ပြီးမောနေ ဖျားနာလို့ ငါ့စိတ်များလေးလံလို့

နေဝင်တိုင်းအသက်ငင်လို့ ဒီဘဝအဆုံးအထိရောက်နေ

ငါ အားလုံးပဲပျော်စရာမဲ့ခဲ့ပြီ ရှင်သန်နေ့ရက်များ

အကြိမ်ကြိမ်လည်းငဲ့တွေကြား ငါဟာ အခါးသီးဆုံးသံသရာ

စက်ဝန်းထဲမှာ ကျင်လည်တဲ့လူသား ကမ္ဘာကကျဉ်းလို့သွား